O kwasie foliowym albo witaminie B9

Kwas foliowy zalicza się do grupy witamin B. Jest on niezbędny dla prawidłowego wytwarzania krwinek czerwonych, a także w procesach metabolicznych białek w organizmie. Spełnia też ważną rolę w syntezie kwasów nukleinowych DNA i RNA oraz procesach podziałów komórkowych. Jest on bardzo ważny w okresie płodowym, bo odpowiada za prawidłowy rozwój układu krążenia i układu nerwowego.

W organizmie kwas foliowy przekształcany jest do aktywnej biologicznie formy – 5-metylotetrahydrofolianu i w takiej postaci może on przenikać do komórek oraz przechodzić przez barierę krew-mózg.

 Stanami wzmożonego zapotrzebowanie na ten kwas są ciąża i okres karmienia piersią.

Kwas foliowy chroni od pasożytów jelitowych oraz zmniejsza toksyczne działanie substancji trujących w żywności, działa również przeciwbólowo. Od niego zależy ładny wygląd naszej skóry. Niektórzy uważają, że opóźnia siwienie włosów. U osób osłabionych zwiększa apetyt i witalność.

Spożywanie dużych ilości witaminy C powoduje zwiększone wydalanie kwasu foliowego z moczem, dlatego też przyjmujący ją winni uzupełniać dietę dodatkowymi porcjami tego kwasu, podobnie osoby nadużywające alkoholu, a także leczeni lekami przeciwpadaczkowymi (np. fenytoina), hormonalnymi (estrogeny, sulfonamidy), uspokajającymi i nasennymi.

Naturalnym jego źródłem są: warzywa zielonolistne, marchew, drożdże, wątroba, żółtko jaja, melony, morele, dynia, awokado, fasola i ciemna mąka ryżowa.

Są osoby, które mają genetycznie uwarunkowaną nieprawidłową  metylację tej witaminy i pomimo dostarczania kwasu foliowego z pożywieniem lub w tabletkach, nie mają odpowiednich stężeń tej witaminy we krwi, co można potwierdzić badaniami laboratoryjnymi. I w takich przypadkach stosuje się suplementację metylowaną postacią kwasu foliowego.

Badania sugerują, że ok. 35 % mieszkańców Europy ma problemy z metylacją i chorobami z tego wynikającymi.

O niedoborach kwasu foliowego należy myśleć w przypadku chorób  nowotworowych i autoimmunologicznych (np. choroba Hashimoto), schorzeń układu sercowo-naczyniowego (zawały, miażdżyca) i neurodegeneracyjnych (choroba Alzheimera). U osób takich często występują problemy z odpornością, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia nastroju (depresja, lęk), chroniczne zmęczenie, alergie oraz problemy z płodnością i ciążą.